2024.10.20. Bukowe Berdo

                 Witam :-)
   Poranek przywitał nas dość mroźno, auto wymagało skrobania. Jakoś się z tym faktem jednak uporaliśmy i ruszyliśmy z naszego legowiska koło Ustrzyk Dolnych ku Wysokim Bieszczadom. Po wczorajszej korekcie planów dojechaliśmy do Mucznego skąd wyruszyliśmy na szlak. Naszym celem był jeden z najpiękniejszych masywów w Bieszczadzkim Parku Narodowym, Bukowe Berdo. Pasmo to ma trzy kulminacje : Szołtynia (1201m npm), Połonina Dźwiniacka (1231m npm) oraz najwyższy punkt – Bukowe Berdo (1311m npm). Charakteryzuje się licznymi wychodniami skalnymi i rozległą połoniną w partii szczytowej. Z grzbietu roztacza się przepiękna rozległa panorama na wiele bieszczadzkich szczytów i ukraińskie pasma. Oczywiście nie omieszkaliśmy tez zaliczyć jak zwykle zatłoczona Tarnicę. Tęskno spoglądaliśmy na widoczne ukraińskie szczyty jeszcze nie tak dawno przez nas deptane. Pasmem Pikuja wędrowałem chyba częściej niż bywałem na Tarnicy :-)  Nawet zimą udało mi się zdobyć Pikuja, Ostrą Horę i widoczną też Borżawę. Może jeszcze kiedyś dane nam będzie tam zawitać, kto wie. Przez niezwykle widokowy Szeroki Wierch zeszliśmy do Ustrzyk Górnych. 
   Muczne 718m npm – Bukowe Berdo 1160m npm - Bukowe Berdo 1311m npm - Przełęcz Goprowska 1161m npm - Przełęcz pod Tarnicą 1285m npm – Tarnica 1346m npm - Przełęcz pod Tarnicą 1285m npm – Tarniczka 1315m npm - Szeroki Wierch 1268m npm – Terebowiec 670m npm - Ustrzyki Górne 655m npm
  Przeszliśmy tego dnia prawie 18km z 1km przewyższenia. Wędrowaliśmy razem z Elą, Ewą i Mariuszem. Janek postanowił robić dzisiaj za wozaka to i zawrócił z Berda do Mucznego. A że droga doń daleka to i dał nam szansę głębszego oddechu po tej górskiej wędrówce :-)
        Pozdrawiam serdezcnie :-)
           Łazior Świętokrzyski