Ziemia Lubliniecka 21 kwietnia 2026

  W czerwcu 1922 roku do Polski został przyłączony Lubliniec wraz ze wschodnią częścią Górnego Śląska. Poza granicami państwa polskiego pozostał między innymi Sieraków Śląski, obecnie ostatnia miejscowość w powiecie lublinieckim przed granicą z województwem opolskim. W drugiej połowie XIX wieku dobra sierakowskie były w posiadaniu rodziny von Klitzing, do których należała sąsiednia Jeżowa. W pobliskich Gwoździanach znajduje się drewniany kościół z XVI wieku, który w latach 70. XX wieku przeniesiony został z Kościelisk w powiecie oleskim. Wszystkie te wspomniane miejscowości, należące obecnie do powiatu lubienieckiego, w okresie międzywojennym pozostały po stronie niemieckiej. Między Gwoździanami a pobliskim Pawonkowem wytyczono międzywojenną granicę niemiecko-polską. Stacja kolejowa w Pawonkowie z trzech stron otoczona była terytorium niemieckim. Na południe od Pawonkowa znajduje się bardzo ciekawa miejscowość, Koszwice. Do 1923 roku była częścią sąsiedniej wsi Kośmidry i wraz z nią znalazła się po polskiej stronie granicy. Jednakże, na skutek niezrozumiałych działań, w maju 1923 roku Koszwice położone po zachodniej stronie drogi z Pawonkowa do Zawadzkiego, ponownie zostały przyłączone do Niemiec. Znajdująca się przy wspomnianej drodze karczma (Paul Willim Gasthaus) znalazła się na samej granicy.
  Z Koszwic, jadąc początkowo drogą asfaltową, a następnie leśną i poruszając się wzdłuż granicy powiatu lubienieckiego i województwa opolskiego, będącej jednocześnie przedwojenną granicą polsko-niemiecką, dotarłem do niewielkiej miejscowości Żyłka nad Małą Panwią. Podczas wytyczania granicy w 1922 roku znalazła się po jej niemieckiej stronie. Również nad Małą Panwią znajduje się przysiółek Kokotek, który został przyłączony do Polski. W Kokotku ulokowana została placówka Straży Granicznej. Obecnie Kokotek znajduje się w granicach administracyjnych Lublińca. Lubliniec jest jednym z najstarszych miast na Górnym Śląsku. Prawa miejskie miasto otrzymało w 1272 roku. Jest też stolicą tzw. Śląska Białego według terminologii stworzonej przez Gustawa Morcinka. A nazwa pochodzi od białego koloru skał wapiennych występujących w północnej części województwa śląskiego.

andkoz